Bir güzel söz söyleme sanatı var, bir de adabınca dinleme… Sözün kendisi güzel sanat. Edebten türeyen edebiyat ise “nüfuz etme ve telkinde bulunma vasıtası” olarak güzel sanatların en tepesinde. Edeb; iyi terbiye, nezaket, zariflik demek. O hâlde edebiyat zarafet tılsımının ışığında temaşa eden sözlü sanatların tamamını kapsayan bir ilim. Şiiri, hikâyesi, romanı, tiyatrosu da onun alt şubelerinden.

Fareler ve İnsanlar, Gazap Üzümleri ve sair eserlerinde yüreğimizi titreten John Steinbeck’e göre “edebiyat konuşmak kadar eski”dir. Steinbeck, bu ilmin “insanın ona olan ihtiyacından” dolayı doğduğunu belirtir. Ve ona göre insanın kalbiyle olan çatışması yazılmaya değer tek şeydir.

Ernest Hemingway’e ise edebiyatın bir görevi de muhatabını görünenden çok görünmeyene, sözün kifayetsiz kaldığı yere götürmektir. (Bkz. Buzdağı Teorisi) Tedai; Ludwig Wittgenstein da insanın konuşamadığı şeylerde hayatın daha derin........

© Diriliş Postası