“Ve lekad raâhu bil-ufukil-mubîn.”

“Andolsun ki, onu (Cebrâil’i) açık ufukta görmüştür.” (Tekvîr, 81/23)

İnsan iki gözle görür ama iki gözle anlayamaz.

Biri dışa, biri içe bakar.

Dışıyla manzarayı görür, içiyle manayı.

Peygamber, Cebrâil’i gökyüzünde değil, kalp ufkunda gördü.

O, semayı seyretti. Biz, ekranı seyrediyoruz.

O, hakikati okudu. Biz, bildirim okuyoruz.

O, gökten vahiy indirdi. Biz, aşağıya kaydırıyoruz.

Ufku kapanan insan, göğü değil, tavanı görür.

Görse de anlamaz, anlasa da inanmaz.

Çünkü ufuk, sadece........

© Diriliş Postası