Güneş dürüldüğünde, zâhir fâni olur! |
“İzâ’ş-şemsu kuwwirat.”
“Güneş dürüldüğünde…” (Tekvîr, 81/1)
Kıyâmet sahnesinin ilk satırı…
Semânın kandili olan güneş, dürülüyor.
Varlığıyla geceyi sabaha, karanlığı ziyâya çeviren o muazzam mevcûd, bir emr-i ilâhî ile artık perde arkasına çekiliyor.
Zâhirde bu bir kozmik inkılâptır.
Lâkin işârî manâsı, daha derin ve daha çarpıcıdır.
Zira güneş, yalnızca semânın değil, zamanın da........