“Ve kararmaya yüz tuttuğu zaman geceye andolsun…” (Tekvîr, 81/17).

Gece… Yavaş yavaş gelir. Güneşi örter, gölgeleri uzatır, ışığı kısar. Bir bakarsın, dünya kararmış..

Tıpkı insanlık gibi. Ahlâk kararıyor. Vicdan kararıyor. Merhamet kararıyor..

Gece sessizdir, ama boğucudur. Karanlıkta yolunu kaybedersin. Sokakta korku büyür, evde huzursuzluk. Çünkü gece, sadece göğü değil, kalpleri de........

© Diriliş Postası