UZAK DOĞU'DA İNFRA-POLİTİKALAR |
Zayıfların, sömürülenlerin hayatta kalmak, hak iddia etmek ya da sistemi alttan alta aşındırmak için başvurdukları gözle görülmeyen, kayıt dışı ve örtük direniş biçimleridir.
Dünyanın farklı bölgelerinden farklı isimlerle anılsa da sessiz direnişlerin yaptığı etki hep aynı olmuştur; sistemin altını oymak, içini boşaltmak…
Bu yazımda da infra-politikaların Uzak Doğu'daki örneklerine odaklanacağım.
Japonya’da pasif direniş
Pasif direnişin bir biçimi olan "Satori Nesli" ve Hikikomori ise Çin'deki sessiz direniş krizinin birebir öncülü ve yapısal olarak en benzeri olan Japonya versiyonudur.
Japonya'nın 1990'lardaki ekonomik çöküşünden ("Kayıp On Yıl") sonra doğan gençler için bu kavram üretilmiştir.
Satori Nesli, Japonya'daki aşırı kurumsal iş kültürünü (Karoshi: Fazla mesai yüzünden ölüm) görerek büyüdü.
Gençler geleceğe dair umutlarını kaybedince lüks arabalar almayı, markalı kıyafetler tüketmeyi, kariyer yapmayı ve evlenmeyi tamamen reddettiler.
Sisteme karşı materyalist arzularını sıfırlayarak bir tür "seküler dervişlik" pozisyonu aldılar.
Bu durumun daha uç ve mekânsal olarak içe kapanma boyutu ise kendini eve kapatan “Hikikomori” akımıdır.
Güney Kore’de pasif direniş
Güney Kore’deki "Sampo" ve "N-Po" nesli de Japonya ve Çin’dekine benzer duygularla ortaya çıktı.
Güney Kore'deki vahşi rekabetçi eğitim (Hagwon kültürü) ve dev şirketlerin köleleştirici çalışma düzeni, gençleri hayattan vazgeçmeye itti.
Sampo, Korecede "üç şeyden vazgeçmek" anlamına geliyormuş.
Gençler ilk başta ekonomik imkansızlıklar nedeniyle üç temel........