BU RAMAZAN BİRAZ SUSMAK İSTİYORUM |
Yıllardır yazıyorum. Sert yazılar da yazdım. Meydan okuyan cümleler de kurdum. Haklı olduğuma inandığım meselelerde kelimeleri kılıç gibi kullandım.
Ve içimde başka bir duygu var.
Dünyaya bakıyorum… Gazze’de bombaların gölgesinde iftar açan çocuklar var. Ukrayna’da dinleyen siren sesleri.. Suriye’de yıllardır bitmeyen savaşın yorgunluğu. Afrika’da açlıkla imtihan edilen milyonlar.
Müslüman coğrafyaya bakıyorum… Kardeş kardeşe kırgın. Mezhep mezhebe mesafeli. Aynı kıbleye yönelenler birbirine tahammül edemiyor.
Siyaset sert. Sokak gergin. Ekranlar öfkeli.
Ramazan geliyor ama dünya sükûnet bilmiyor.
Belki de bu yüzden bu ay biraz geri çekilmek istiyorum. Her tartışmanın içine atlamak istemiyorum. Her polemiğe cevap yetiştirmek istemiyorum.
Çünkü Ramazan bana şunu hatırlatıyor: Oruç sadece açlık değildir. Dilini tutmaktır. Öfkeni yutmaktır. Kendini terbiye etmektir.
Dışarıdaki savaşları bitiremeyebilirim. İç çekişmeleri tek başıma sona erdiremem. Kardeş kavgalarını susturamam.
Ama kendi içimdeki gürültüyü azaltabilirim.
Bu ay yazılarımda daha az sertlik, daha çok sükûnet olsun istiyorum. Daha az polemik, daha çok hikmet.
Belki de en büyük güç,........