Sorgulama - Öğrenme |
Dr. Erdem Ulaş yazdı;
İki türlü öğrenme vardır: Biri hakikati fark ederek, diğeri acı tecrübelerle… Bu dünya bir okuldur. Her insan, bu okulda hem öğrenci hem de sınanan bir yolcudur. Bu yolculukta iki öğretmen vardır: Biri ruh, diğeri nefs.
Ruh, insanın içindeki ilahi pusuladır. Sessizdir ama derindir. Acele etmez, bağırmaz; fısıldar. Onun dili huzurdur, vicdandır, merhamettir.
Ruhun erdemleri şunlardır:
Merhamet: Her canlıya şefkatle bakabilmek
Sabır: Zorluk karşısında dağılmamak
Tevazu: Kendini üstün görmemek
Şükür: Azda çokluğu görebilmek
Adalet: Doğruyu eğip bükmeden savunmak
İyilik: Karşılık beklemeden vermek
Huzur: İçte dingin bir denge hali
Nefs ise insanın içindeki arzuların ve bencilliğin sesidir. Gürültülüdür, acelecidir, doyumsuzdur. Hep ister, hep daha fazlasını talep eder. Onun dili hırs, öfke ve tatminsizliktir.
Nefsin halleri şunlardır:
Hırs: Sahip olduklarıyla yetinmemek
Kibir: Kendini başkalarından üstün görmek
Öfke: Kontrolsüz tepki vermek
Haset: Başkasının iyiliğinden rahatsız olmak
Tembellik: Sorumluluktan kaçmak
Nankörlük: Verileni görmezden gelmek
Bencillik: Sadece kendini düşünmek
İnsan, nefsinin etkisi altına girdikçe dengesi bozulur. Ruh geri çekilmez ama sesi kısılır. İşte o zaman hayat uyarı vermeye başlar. Önce küçük huzursuzluklar… Sonra beden konuşur:
Sebebi bulunamayan yorgunluklar, stres, hastalıklar…
Ardından hayat devreye girer:
Kazalar, kayıplar, musibetler…
Bunlar bir ceza değil, birer uyarıdır. Ruh der ki:
“Yolunu kaybediyorsun, kendine dön.”
Eğer insan, bu işaretleri görmezden gelirse, dersler ağırlaşır. Çünkü bu okulda öğrenmeden geçmek yoktur. Ya gönüllü öğrenirsin ya da zorunlu…
Ama ne zaman insan, durup içini dinlerse, nefsin gürültüsünü susturup ruhun sesine kulak verirse, işte o zaman hayat yeniden düzene girer.
Hastalıklar hafifler, yollar açılır, huzur geri gelir.
Çünkü ruh doğruyu bilir.
Ve insan, ruhuna yaklaştıkça kendine yaklaşır.
Dr. Erdem Ulaş, dikGAZETE.com