Ramazan: İçeriden açılan kapı |
Ramazan: İçeriden açılan kapı
Ramazan, kapıyı dışarıdan çalan bir misafir değildir; o daha çok insanın kalbinde unutulmuş bir odanın yeniden ışık almasıdır. Takvim yalnızca günü söyler ama Ramazan’ın başladığını insan, takvimden değil, içinden geçen o ince çağrıdan anlar. Sanki kalpte yıllardır kapalı duran bir kapı, usulca aralanır ve insan, kendi içine doğru bir adım atar.
İlk günlerde beden konuşur elbette. Açlık ve susuzluk kendini hatırlatır; insanın acelelerini törpüler, hızını biraz yavaşlatır. Fakat bu yalnızca eşiğidir. Bir süre sonra beden geri çekilir ve kalp konuşmaya başlar. O zaman insan fark eder ki asıl mesele aç kalmak değil, kalbin üstüne yığılmış fazlalıkları fark etmektir.
Hayat insanı doldurmaya alıştırır. Eşyalar birikir, sözler birikir, kırgınlıklar birikir. İnsan bazen kendine ait olmayan ağırlıkları bile yıllarca taşır. Ramazan geldiğinde bu görünmez yükler birer birer görünür olur. İnsan kendine sorar: Ben gerçekten neyi........