Bazı yüklerin sesi vardır.

Omuzda taşınır, elde tutulur, terletir, yorar.

İnsan, bir koli taşıdığında herkes görür.

Merdiven çıkarken yardım da gelir, takdir de.

Fiziksel yük inkâr edilemez. Ağırlığı görünür.

Bazı yükler ise sessizdir.

Ne sesi duyulur ne gölgesi düşer.

Bir evin huzurunu korumak, kırılan kalpleri toplamak, söylenmeyeni anlamak, öfkenin yönünü değiştirmek, herkesin duygusunu hesaba katmak...

Bunlar görünmeyen emeklerdir.

Taşınırlar ama fark edilmezler.

İnsan yıllarca bir ailenin denge unsuru olur da bunu kendisi bile fark etmez.Birinin kaygısını sakinleştirir, diğerinin öfkesini yumuşatır, kırgınlıkları büyümeden toplar.

Kimse sormaz: “Bugün ne kadar yük taşıdın?” Çünkü taşınan eşya değildir. Duygudur.

İşin tuhafı, görünmeyen yükleri taşıyanlar hep güçlü sanılır.Oysa güç yorulmamak değildir.

Güç, yorulduğunu fark ettiği hâlde sorumlulukla yürümeye devam........

© Dikgazete.com