Değişmeyen şey, ‘MAKAM’dır

İnsan kendini en çok değiştiğini sandığı zamanlarda ele verir.

Bir gün başka türlü konuşur, ertesi gün susar.

Bir bakarsın yumuşamış, bir bakarsın sertleşmiş.

Aynaya her baktığında farklı bir yüz görür gibi olur.

Oysa aynalar çoğu zaman yüzü değil, hâli büyütür.

İnsan hâlini kendisi sanmaya çok meyillidir.

Bir kırgınlık gelir, “ben buyum” der.

Bir sevinç uğrar, “işte şimdi oldum” zanneder.

Bir korku çöker, kendini onun içine yerleştirir.

Halbuki gelen, kalmaz.

Uğrayan, ev sahibi........

© Dikgazete.com