Biraz dur! |
- Yüreğini daracık alanda bırakıp çok şey başarmışım sayma.
Bunu birine değil, kendime söylüyorum bazen.
Koşarken, yetişirken, hallederken…
Kalbimin bir köşede küçülüp büzüldüğünü fark ettiğimde.
İnsan, kaç işi bitirirse bitirsin, içinde çözülememiş bir duygu varsa hiçbir şey tamamlanmış sayılmıyor.
Peki neden bu kadar acele ediyoruz?
Bir his içimize düştüğünde neden hemen ondan kurtulmak istiyoruz?
Neden kederi, kırgınlığı, yalnızlığı bir arıza gibi görüyoruz da onların içinde saklı olanı duymaya cesaret edemiyoruz?
Beklemek kolay değil.
Bir duygunun içinde kalmak,........