Algoritmik tekâmül |
İnsan bir zamanlar nefsini terbiye ederdi, şimdi görünürlüğünü.
Eskiden içe doğru yürüyen bir yol vardı; kimsenin bilmediği, kimsenin görmediği, hatta çoğu zaman insanın kendine bile itiraf edemediği bir yol… Şimdi ise aynı yolun üzerine ışıklar kurulmuş gibi. Adımlar atılıyor, ama her adımın yankısı dışarıdan duyuluyor. Ve insan, o yankının biçimine göre yürüyüşünü fark etmeden düzeltmeye başlıyor.
Belki de bu yüzden artık tekâmül dediğimiz şey, sadece içsel bir yolculuk değil. Aynı zamanda görünür bir süreç. Ölçülmese bile ölçülüyormuş gibi, paylaşılmasa bile paylaşılacakmış gibi yaşanan bir hâl.
Ve tam burada ince bir kayma başlıyor.
İnsan gelişmek istiyor. Bu istek sahici. Ama o sahicilik, fark edilmeden bir savunmaya dönüşebiliyor. Çünkü geliştiğini düşünen insan, çoğu zaman gelişme fikrini korumaya........