Herkes Görünüyor, Kimse Yok!.. |
“Durup dururken şu dünyaya ne olmuştu?
Onun bu kadar delirdiği, zıvanadan çıktığı şimdiye
ne görülmüş ne de duyulmuştu.”
Yaşar Kemal
İnsan, yaşadığı dünyaya her geçen gün biraz daha yabancılaşıyor. Kalabalıklar büyürken anlam küçülüyor. Herkes bir yere yetişme telaşında; ancak nereye gittiğini bilenlerin sayısı giderek azalıyor. Değerler sessizce yer değiştiriyor: sabır geri çekiliyor, hız öne çıkıyor. İnsan, kendini hatırlamadan yaşamayı öğreniyor; düşünmeden, durmadan, sorgulamadan.
Şöhret artık bir sonuç değil, başlı başına bir amaç hâline geliyor. Görünmek, olmakla karıştırılıyor. Unvanlar insanın önüne geçiyor, makamlar karakterin yerini alıyor. Para, yalnızca........