Gülümse |
Yağmura rağmen ağaca, çiçeğe, fırtınaya rağmen gökyüzüne gülümse. Gecenin karanlığına rağmen, sabahın aydınlığına, yalnızlığına rağmen, kendinle kalmanın huzuruna, yanağından süzülen yaşa rağmen, kalbinden sızan umuda gülümse...
Bazı gülümsemeler vardır, mutluluktan değil, hayatta kalmaktan doğar. Bir elmas tanesi gibi ışığını yüreğine indirir. İnsan en çok gözyaşının sıcaklığında hisseder bunu...Çünkü gözyaşı, ruhun yükünü hafifletirken, gülümseme kalbim yeniden ayağa kalkma şeklidir.
Hayat her zaman yumuşak dokunmaz insana. Bazen kırar, bazen yorar, bazen de susturur. Gözyaşı o suskunluğun dışa vurumudur. Ve insan bazen kendini en kalabalıklar içinde en yalnız hissettiği yerde bulur. Söyleyecek çok söz varken,........