Aile, insan hayatının ilk mektebi, huzurun ilk adresi ve toplumun temel taşıdır. Bir toplumun sağlamlığı, ailelerin sağlamlığıyla doğru orantılıdır. Bu sebeple İslam dini aile kurumuna büyük önem vermiş, aile hayatının nasıl olması gerektiğini bizzat Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) örnekliğiyle insanlığa göstermiştir. Resûlullah'ın aile hayatı incelendiğinde; sevgi, merhamet, adalet, sabır, anlayış ve karşılıklı saygının en güzel örnekleri görülmektedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) eşlerine karşı son derece nazik ve şefkatliydi. O, evinde bir devlet başkanı gibi değil, ailesinin bir ferdi gibi yaşardı. Elbisesini kendi tamir eder, ayakkabısını kendi diker, ev işlerinde hanımlarına yardım ederdi. Ailesine karşı asla kaba davranmaz, kırıcı sözler söylemezdi. Nitekim şöyle buyurmuştur: “Sizin en hayırlınız ailesine karşı en hayırlı olanınızdır. Ben de aileme karşı en hayırlı olanınızım.”

Bugün ailelerin en büyük problemlerinden biri iletişim eksikliğidir. İnsanlar birbirini dinlememekte, anlamamakta ve empati kurmamaktadır. Oysa Peygamberimiz (s.a.v.) aile fertlerini dinler, onların duygu ve düşüncelerine değer verirdi. Hanımlarının sevinçlerine ortak olur, üzüntülerini paylaşırdı. Aile içinde sevginin sadece sözle değil, davranışlarla da gösterilmesi gerektiğini yaşayarak öğretmiştir. Resûlullah'ın aile hukukunda en dikkat çeken özelliklerden biri adalettir. Birden fazla eşi bulunmasına rağmen her birine eşit davranmaya büyük özen göstermiştir. Zamanını, ilgisini ve maddi imkânlarını adalet ölçüsünde paylaştırmıştır. Çünkü aile içerisinde adaletin kaybolduğu yerde huzurun........

© Denge