İnsan, ömrü boyunca birçok insanla tanışır. Kimisi yol arkadaşı, kimisi iş arkadaşı, kimisi de gönül arkadaşı olur. Fakat herkes dost olamaz. Çünkü dostluk; aynı masada oturmak, aynı ortamı paylaşmak veya aynı menfaat etrafında buluşmak değildir. Dostluk; güvenin, fedakârlığın, sadakatin ve vefanın adıdır. Bu yüzden büyüklerimiz, "Dostunu söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim." demişlerdir. İnsan, karakterini en çok dost seçiminde ortaya koyar. Çünkü insanın yanında bulunanlar, zamanla onun düşüncesini, ahlâkını ve hayatını şekillendirir.

Dostluğu ayakta tutan en önemli hasletlerden biri cömertliktir. Buradaki cömertlik yalnızca mal vermek değildir. Güler yüz göstermek cömertliktir. Vakit ayırmak cömertliktir. Affedebilmek cömertliktir. Zor günde omuz verebilmek cömertliktir. Gerektiğinde kendi rahatından vazgeçerek dostunun yükünü hafifletebilmek cömertliktir.

Cimrilik ise; sadece cebi kapalı olmak değildir. Cimrilik; kalbin de daralmasıdır. Sevgiyi paylaşmayan, ilgisini esirgeyen, duasını bile kıskanan, başkasının başarısından rahatsız olan insan da cimridir. Böyle bir karakter, zamanla menfaatini dostluğunun önüne geçirir.

Kur'ân-ı Kerîm........

© Denge