Türkiye’de siyaset uzun zamandır bir “menfaat oyunu”na dönüşmüş durumda.

Ne yazık ki kimin yanında kimlerin durduğu, hangi ilkelerin savunulduğu ya da hangi değerlerin peşinden gidildiği değil; sofrada ne kadar “bal” olduğuyla ölçülüyor.

Güç kimdeyse kalabalık onun çevresinde toplanıyor, imkân kimdeyse herkes oraya akıyor.

Seçim meydanlarında sık sık duyduğumuz o içtenlik dolu sözlerin, sandıkların kapanmasıyla birlikte buhar olup uçması, aslında bu çarpık düzenin en belirgin göstergesi.

Halk, seçimden seçime hatırlanıyor; işçi, çiftçi, emekli yalnızca oy pusulasında kıymetli hale geliyor.

Sandıktan sonra ise kapılar yeniden ağırlaşıyor, vatandaşın sesi işitilmez hale........

© Denge