Toplumların, kurumların ve hatta bireylerin tarihine baktığımızda değişmeyen bir gerçek karşımıza çıkar.

Çıkar ilişkileri çoğu zaman sadakatin önüne geçer.

“Menfaati bitenin ihaneti başlar” sözü, işte tam da bu acı gerçeğin kısa ama derin bir özetidir.

Çünkü bu cümle, yalnızca bireysel ilişkileri değil; siyaseti, ticareti, bürokrasiyi ve hatta toplumsal yapının tamamını anlatan bir aynadır.

İnsan, çoğu zaman yanında duranları “dost”, aynı safta görünenleri “yoldaş” zanneder.

Oysa zaman gösterir ki herkes aynı sebeple yanınızda değildir.

Kimisi inanarak gelir, kimisi paylaşarak, kimisi de yalnızca faydalanmak için…

Menfaat sürdüğü müddetçe tebessümler eksik olmaz, alkışlar devam eder, sadakat sözleri havada uçuşur.

Ancak çıkar sona erdiğinde, aynı yüzlerde soğukluk, aynı sözlerde mesafe, aynı duruşta ise bir anda yön değişikliği başlar.

İhanet çoğu zaman gürültüyle gelmez.

Ne kapılar çarpılır ne de açık bir savaş ilan edilir.

İhanet, önce sessizliktir.

Sonra mesafedir.

Ardından dedikodu,........

© Denge