We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Lezersbrieven: Niet de overheid maar de burger hoort in de beklaagdenbank

6 0 0
26.11.2021

Schoorvoetend wordt het gedrag van de burger af en toe als oorzaak van de uit de hand lopende coronasituatie neergezet. Maar als dat al gebeurt, dan wordt steevast de onvrede met – en het gebrek aan vertrouwen in – de overheid opgevoerd als terechte verzachtende omstandigheid voor de coronamoede burger. Het bevestigt het beeld van de burger die het niet kwalijk te nemen valt dat hij zich niet meer aan de regels houdt.

De burger moet vooral buiten de beklaagdenbank gehouden worden. Daarmee wordt een bedreigende en taboegevoelige boodschap verborgen gehouden: democratie, samenleving en beschaving staan onder druk van de ontevreden burgerij.

Grote denkers voorzagen een massamens met de grondhouding dat het leven makkelijk moet zijn zonder al te veel beperkingen, met een afkeer van autoriteit en gezag en met de eis dat onvervulde wensen zo snel mogelijk verwezenlijkt moeten worden via directe actie. Handige demagogen misbruiken de coronacrisis en beloven de massa een uitweg, als de macht maar naar die massa gaat. Maar ook in nieuws- en praatprogramma’s wordt tamelijk kritiekloos geaccepteerd dat wat het gezag ook doet, met welke argumenten dan ook, de burgerij steeds sterker vindt dat zij slachtoffer is en tekortkomt.

Opiniemakers durven de demagogische leiders van deze op tilt staande volksdelen nog wel aan te pakken, maar zijn zeer zuinig in hun kritiek op de burgers zelf. Het zou goed zijn als in die kringen het idee overboord wordt gezet dat de burger nu eenmaal het slachtoffer van de omstandigheden is. En opgehouden wordt met wegkijken van de dramatische gemakzuchtigheid waarmee de massamens achter ongefundeerde ideeën en irreële verwachtingen aanloopt.

Theo Pols, Bergeijk

Waar voor wankelende weifelmoedigen de wijken met busje bezocht werden, worden gemiddeld 90-jarigen voor hun boosterprik op locatie verwacht. Zo ook mijn moeder (87,5). Ook buren mochten afreizen naar een ruim 20 kilometer verderop gelegen dorpskern die door onvervaard schaalvergroten van zelfstandige gemeente verworden is tot een stadswijk. Mijn moeder verzocht haar afspraak naar voren of naar achter te verzetten, om met een van hen mee te kunnen reizen, of naar mijn vrije dag.

Bang voor balkende engelen en ezels worden de meeste regels losjes gehandhaafd en soepel opgevat, maar hier werden terstond strepen getrokken waarop scherpslijperige dorknopers star en streng gingen staan: dat kon absoluut niet.

Tot mijn schrik overweegt mijn moeder nu op een schemerige novembermorgen naar de locatie te fietsen.

Annelies Jacobsen, Dordrecht

Wij waren nog niet zo lang geleden een zeevarende natie. Dat verklaart waarschijnlijk het........

© de Volkskrant


Get it on Google Play