We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ik stond voor het eerst sinds anderhalf jaar weer in de file. En ik moest huilen

5 0 0
25.10.2021

Van de week stond ik voor het eerst sinds anderhalf jaar weer in de file. En ik moest huilen. Al thuiswerkend, hoopte ik dat de forenzenloze samenleving zou beklijven. Bedrijven, directies hebben zich echter vanaf de start van onze intelligente lockdown gefocust op een terugkeer naar kantoor in plaats van het warm omarmen van het thuiswerken. Het thuiswerken is gedurende corona voor de meeste bedrijven een tussenoplossing geweest.

Vanaf 1 oktober komt ook bij mijn werkgever iedereen weer naar de zaak, deels dat wel. Er zijn flexplekken en deelcomputers maar geen vrijblijvendheid, maar plicht om een paar dagen aanwezig te zijn. Daardoor ontstond er dus een file, met mij daarin. Ik begrijp best dat een fysieke aanwezigheid soms gewenst is. Maar voor wie dit niet geldt, zou een vrije keus waar te werken pas maatschappelijk ondernemen zijn.

Want onze toekomst ligt niet in meer wegenbouw of iedereen naar Amsterdam verhuizen, maar in thuiswerken.

Aad Windig, Bergen NH

In een artikel over de kosten van gezondheidszorg lees ik als een van de oorzaken: ‘De kostenstijging ligt vooral aan de vergrijzing − vooral in de laatste levensjaren loopt de zorgbehoefte sterk op.’ Maar dat is een rare oorzakelijke relatie. Bij ieder mens die een ‘natuurlijke’ dood sterft, is toch sprake van laatste levensjaren? En soms gaan die gepaard met oplopende kosten van gezondheidszorg. Dan lijkt het me onzin om die kostenpost vooral toe te schrijven aan de grijsaards onder ons.

Thomas de Boer, 75 jaar en........

© de Volkskrant


Get it on Google Play