Život Srba istoriografa zamire godinama.

Nestankom Jugoslavije, Srbija nije uspela da se uspravi i da nastavi put prekinut 1918. godine. Sudbinu države pratila je njena istoriografija.

Srbija i njena prošlost, i istorici koji su proučavali tu povest, nisu se od tada snalazili i mnogi su tumarali u prostornom i vremenskom beznađu.

Srpska istoriografija morala bi da odgovori na pitanje kako je moguće da narod koji je imao državnike poput Mladena Milovanovića, Dimitrija Davidovića, Ilije Garašanina, Jovana Ristića i Nikole Pašića padne tako nisko i ne uspe da porodi, za poslednjih pola veka, nijednu osobu njihovih državničkih, političkih i moralnih vrednosti. Pad Srbije pouzdano se može izmeriti upoređenjem bilo kog od navedenih srbijanskih državnika sa Anom Brnabić, jednom od nosilaca najviših državnih funkcija u zemlji. Takav pad dešava se samo jednom u povesti bilo kog naroda, te ne začuđuje što je, u poslednje vreme, poželjan tumač naše prošlosti rimokatolički teolog Goran Šarić.

Nije samo srpsko državništvo ispoljavalo slabosti, koje su vodile do ruba propasti države srpskog naroda – Srbiju, Crnu Goru i Republiku Srpsku (ako je država). Beznađe koje je pratilo srbijansku državu prenelo se i na istoriografiju, koja je dobila vidno mesto u dezintegrišućim nacionalnim faktorima. Ukazujem na jednu izuzetno negativnu pojavu, sve češće ispoljavanu.

Uspon i pad države Srbije

Uspon i pad države Srbije

Društvo........

© Danas