Naravno da je ministarka državne uprave i lokalne samouprave Snežana Paunović izjavila to što je izjavila tokom davanja intervjua za Kurir Televiziju.

Njena potajna želja da etnički očisti Kosovo od albanskog stanovništva, pa još i zamera mrtvom Slobodanu Miloševiću što to nije učinio, uopšte nije nikakva šokantna izjava. Toga imamo već skoro pola veka u javnom prostoru. Ostaje samo pitanje da li se ova cenjena gospođa pravi da ne zna istinu ili je zaista ne zna, iako obe verzije mogu da budu tačne.

Možda bi trebalo gospođu ministarku podsetiti da je njen politički predak Milošević započeo ostvarivanje njenog čežnjivog sna i da je baš 1998. na široka vrata sručio vucibatinašku tuštu i tmu na to područje kako bi upravo učinili ono o čemu ona priča, a svemu tome prethodila je višegodišnja sistemska segregacija albanskog stanovništva.

Ako autor ovog teksta laže, faktografija ne laže, nego veli sledeće: tokom 1998. i 1999. godine srbijanska vojska, policija i državne bande sprovele su široko rasprostranjenu kampanju progona kosovskih Albanaca, praćenu ubistvima civila, paljenjem sela i masovnim proterivanjem stanovništva. Među najpoznatijim zločinima nalaze se Prekaz (više od 50 ubijenih), Račak (45), Izbica (više od 100), Suva Reka (48 članova porodice Beriša), Meja (više od 300), Bela Crkva i Ćuška (više desetina ubijenih civila).

Sa Kosova je tokom rata proterano više stotina hiljada Albanaca, ubijeno i nestalo preko deset hiljada, a nakon rata u Batajnici, Petrovom Selu, Perućcu i Rudnici pronađene su masovne grobnice sa posmrtnim ostacima stotina njih – žena, dece i muškaraca – prebačenih odatle radi prikrivanja zločina. Sve su to činjenice potvrđene u presudama i potkrepljene........

© Danas