Na pravoj smo strani istorije. Tačno tamo gde su mase. To se ovog vikenda u Srbiji pokazalo. Svi pokušaji Srpske napredne sekte (SNS) i njenih odurnih pomoćnika da pobunjeni narod okupljen oko Studentskog pokreta prikažu kao histeričnu manjinu, kao teroriste, kao zapadne agente, kao ustaše, kao potencijalne koljače okolnih naroda, kao pobunu srednjoklasnih i privilegovanih, kao ruski maligni uticaj, kao sledbenike obojene revolucije – olupali su se poput talasa o stenu.

Naravno da će iz svojih propagandnih pećina danonoćno da vrište i dreče, te da umanjuju i relativizuju značaj ustanka potlačenih, obespravljenih i u pojam ubijenih ljudi u ovoj kolonijalnoj rupčagi, ali to sada već počinje da bude deo njihovog repertoara. Sada više ionako nema nazad.

Vladajući režim Aleksandra Vučića više ne može i ne ume ništa novo da ponudi. Ne samo pobunjenicima u ovoj zemlji nego ni svojoj lojalističkoj bazi.

Kroz svoje pred-predizborno šenlučenje po Srbijatriji tokom leta, predsednik je uspeo da se posvađa sa svim svojim glasačima i onima koji su mu verovali da može da im pomogne. Niko sa antirežimskog fronta nije morao da dokazuje ono što mu je njegovo glasačko telo svojim potezima pokazalo. Svim svojim čulima njegovi glasači osećaju kako je naprednjačkoj buržoaziji apetit sve veći i veći, dok su njima novčanici sve tanji i tanji. Pa kako je to moguće? Gde je nestalo Zlatno doba? Gde su nestali oni ekonomski........

© Danas