Ćacilendski vitezovi derivat hronične kulture nekažnjivosti |
Mnoštvo toga krije se u tamnoj dubini moderne istorije ove zemlje. Brojne teme guraju se pod tepih, a o mnogima se i dalje ne zna dovoljno. I to ne zato što ljudi ne žele da o tome saznaju nešto više, niti zato što ne postoje mesta na kojima takve stvari mogu da se saznaju, već zato što ne postoje mehanizmi da se procesuira količina zla počinjenog u jednom vremenskom periodu.
Naime, prošla je godišnjica zločina u Štrpcima, koji se dogodio 27. februara 1993. godine, kada su pripadnici paravojne formacije Osvetnici, pod komandom Milana Lukića, iz voza 671 na liniji Beograd-Bar oteli 20 putnika -18 Bošnjaka, jednog Hrvata i jedno neidentifikovano tamnoputo lice – koji su potom ubijeni. Među žrtvama su bili radnici, studenti, izbeglice i penzioner, uključujući i šesnaestogodišnjeg Seada Đečevića.
U Prijepolju je podignuto spomen-obeležje sa porukom da zaborav znači odustajanje od budućnosti, dok je Apelacioni sud u Beogradu 30. novembra 2023. ukinuo prvostepenu presudu za ovaj zločin i naložio ponavljanje postupka, nakon što su u februaru iste godine četvorica pripadnika jedinice bila osuđena za otmicu, mučenje i ubistvo putnika.
Ipak, ne lezi vraže, baš oko tog datuma pronela se jedna opskurna vest internetskim hodnicima da je na 47. Međunarodnom sajmu turizma u Beogradu kao atrakcija promovisan hotel „Vilina Vlas“ iz Višegrada, iako je taj objekat tokom 1992. godine u Bosni i Hercegovini bio logor i mučilište u kojem su pripadnici srpskih paravojnih formacija zatočene bošnjačke žene i devojčice silovali i zlostavljali.
Među počiniocima tih zločina bio je i Milan Lukić, najsuroviji........