Kako je politika emocija, osećanje koje se razvija ili se potiskuje, tako su sveprisutni emotivni ucenjivači studenata.

“Student” je sada isto što i “radnik” početkom 20. veka, dakle revolucionarni subjekt koji nosi revolucionarnu emociju.

Spram te emocije stvarna Komunistička partija, protivnik ondašnjeg kralja Aleksandru, bila je manje bitna, isto kao što je i sadašnji studentski pokret, protivnik režima predsednika Aleksandra, manje važan.

Borba za uticaj na doživljaj emocije je dovela dotle da glavnu reč u političkom životu Srbije vode emotivni ucenjivači studenata.

Masikrani su u anonimne davače političkih i istorijskih pouka, ili personalne trenere studentske građanske misije.

Mehanizam emotivne ucene je prost, isti kao i kod pojedinca. Emotivni ucenjivači nameću studentima ulogu kolektivnog izraza ili odraza njih samih, jer ih to čini uspešnim. Daje im taj osećaj uspeha, pa i svega što će im sa društvenim uspehom realno doći.

Emotivna ucena nije ništa drugačije od........

© Danas