Još se nismo ohladili od prošlog iznenađenja koje nam je priredio gradonačelnik nam Beograda Aleksandar Šabić, u vidu džinovskog sata koji pritom i ne radi, a nepresušni izvor njegove inspiracije i talenat da isprovocira i iznervira i građane i struku se ne smiruje.

Iako su mnogi, od najavljenog iznenađenja, očekivali bronzanog Dražu Mihailovića, u inat i javnosti i Komisiji za spomenike koja to nije odobrila pa čak i koalicionim partnerima koji nisu bili oduševljeni tom idejom, to se ipak nije desilo.

Iznenadio nas je bronzani pijačni (a možda i apotekarski) kantar.

Terazije na Terazijama. Vispreno i dovitljivo, kako to samo gradonačelnik ume.

I hajde što istorijski i simbolički Terazije nemaju veze sa terazijama za merenje, nego sa vodotornjem izgrađenim tu u doba Turaka (čak su i oni smisleno gradili a ne rušili), osim što je urinirao (figurativno) po istoriji i struci, Šapić je uspeo i da nas kroz taj „simbol“ samo asocira na to koliko imamo problema sa vodosnabdevanjem u vrelim letnjim danima, vekovima posle takve racionalne infrastrukture iz otomanskog doba.

O estetskim i urbanističkim momentima pomenute „skulpture“ da i........

© Danas