Bugüne kadar “tulumbacı sendromu”, “Don Kişot anne babalar ve toplumlar”, “boyutsallık” adlı yeni kavramlar ortaya attım. Şimdi yeni bir kavramdan ziyade ülke çapında yeni bir hareketin başlaması gerektiğinden söz etmek istiyorum. Bu harekete kısaca “ahlak ve bilim seferberliği’ adını verebiliriz.

Ahlak ve bilim seferberliğinden kasıt insanımızın ahlaki açıdan ve pozitif bilim alanında eğitilmesidir. Böyle bir eğitime ihtiyaç var mıdır? Vardır ve ülke çapında düzenlenecek bu türden bir eğitim bütün sorunlarımızın temel çözümü olacaktır. Çünkü ülkemizde ahlaki çökme ve pozitif bilimden fersah fersah uzaklaşma var. Ancak bu iddiam doğru olsa bile, büyük bir ihtimalle söz konusu seferberlik gerçekleşmeyecektir. Çünkü köy enstitülerini ve uçak fabrikalarını kendi iradesiyle kapatan bir toplumun kendini ileriye götürecek bir projeyi uygulama ihtimali çok çok düşüktür. Buna rağmen böyle bir seçeneği dile getirmek zorundayız.

Bir zamanlar köy enstitülerimiz vardı, öğrencilere tarım, hayvancılık, bina yapma öğretilirdi. Kız öğrencilere ebelik öğretilirdi. Bir zaman uçak fabrikalarımız vardı, dünyada uçak yapan dört ülkeden biriydik, dünyada yolcu uçağı yapan ilk ülke olmuştuk. Sonra dahili ve harici bedhahlar (kötü niyetli insanlar) ikisini de kapattırdılar.

Köy enstitülerimizi ve uçak fabrikalarımızı kapatmamış olsaydık bugün en az Finlandiya ve Singapur gibi olurduk. Kadın cinayetleri bu denli olmazdı. Tren büyük ölçüde kaçmış gibi gözüküyor ancak hâlâ umut var. Bu da ahlak ve pozitif bilim konusunda ülke çapında seferberlik yapmaktır. Büyük........

© Cumhuriyet