Dünya 2026’ya Venezüella ve İran türbülansıyla girdi. Bir kâbuslar silsilesi ile kapanan 2025 ve daha ürkütücü krizlere gebe olan 2026’ya ben gene de bir “umut meşalesi” yakan Zohran Mamdani’nin yemin töreni ile merhaba demek istiyorum.

Törende duygusallığıyla fark yaratan bir siyahi konuşmacının sözleri kaldı aklımda; “Korkmak için pek çok neden var” dedi sözlerini gözyaşları içinde bitiren konuşmacı:

“Ama umutlu olmak için de bir o kadar neden var. Umut ve korku aslında iç içe. Umut ihtimalleri kucaklamak, korku ise olabileceklere prim vermemektir. İç içe geçen bu duruşlar içinde tercih sizindir. Benim tercihim umuttan yana.”

Umuttan yana olmak istediğim için bu “Zohran konusunu” önemsiyorum.

Kamuoyu yoklamalarında yüzde 1 başarı beklentisi ile yola koyulan, bir yıl öncesinde hiç kimsenin tanımadığı Zohran Mamdani, “olmaz” denileni gerçekte başardı ve bir numaralı destekçisi Bernie Sanders’ın sözleriyle: “ABD başkanı ve oligarkların koyduğu tüm engellerin üstesinden, modern ABD tarihindeki en büyük siyasi şoku yaratarak geldi.”

Mamdani’nin Wall Street’in kalbi New York belediye başkanı seçilmesi, tam da böyle bir peri masalı gibi dünya çapında heyecan ve dalga yarattı.

1 Ocak günü kutup soğuğunda bu heyecan dalgası nedeniyle New York belediyesinin önüne 4 bin kişiyi toplayan yemin töreni, Viyana Filarmoni’nin yeni yıl konseri gibi yürekleri ısıtan bir gelişme oldu.

Parkasının içinde donmamak için gömülen 84 yaşındaki Bernie Sanders’ı izlerken “İnşallah zatürree olmaz” dememek imkânsızdı. Oradaki herkesin........

© Cumhuriyet