Bunlar daha iyi günlerimiz... |
Kara haberler zincirinin son halkası Londra’dan geldi: İngiltere, İskoçya ve Galler’de yapılan yerel seçimlerde iktidardaki İşçi Partisi resmen çakıldı.
Başbakan Starmer, hükümet için tayin edici bir sınav olarak görülen sandıkta hezimet yedi.
Beri tarafta muhafazakârlar da ağır kayıplar verdi.
Zafer, İngiliz siyasetinde deprem etkisi yaratan Farange’ın ırkçı ve popülist Reform Partisi’ne gitti.
“Gitmem!” diye direten Starmer’ın koltuğu sallanırken Nigel Farage; “Ne yaparsanız yapın! Biz ilk seçimde iktidardayız” çığlıkları atıyor.
Kıta Avrupa’sında olduğu gibi tıpkı İngiltere’de de ana akım merkez sol ve sağ partiler çöküşte.
Manş’ın beri yanındaki yerel seçim badiresinden bir gün önce tam, Almanya da Merz iktidarının ilk yılını kutluyordu.
Ama bir kutlamadan çok, ülkeye kaygı hâkimdi.
Hıristiyan Demokrat lider Friedrich Merz başkanlığındaki hükümetin desteği zira bir yıl içinde eridi.
Hıristiyan Demokrat iktidarın hiçbir varlık göstermeyen Sosyal Demokrat koalisyon ortağı firarda.
Merz’e destek ise yerlerde, yüzde 15’lerde kalıyor.
Bu; Merz’i, dünya çapında en düşük popülarite profiline sahip lider yapıyor.
Arkasından yüzde 18’le Fransa Cumhurbaşkanı Macron geliyor.
Starmer-Merz-Macron...
Bu üç topal ördek bugün Avrupa’nın üç büyük ülkesini yönetiyor.
Aşırı sağ, üç ülkede de önü alınamayan yükselişte.
Siyasetin nirengini oluşturan merkez sağ ve de merkez sol partiler çöküşte.
Almanya’da AfD aşırı sağı, 2026 baharındaki kamuoyu yoklamalarına göre birinci parti olarak yüzde 27’lerde seyrediyor. 2026........