30 Ağustos Zafer Bayramı’nın coşkusunu kursağımızda bırakan acı bir olay yaşadık. Girne-Taşucu seferini yapan gemi limandan ayrıldıktan kısa bir süre sonra dakikalar içinde battı.

Kazadan hemen sonra kamuoyuna ulaşan bilgiler her şeyden önce buna kaza denemeyeceğini gösteriyor. Önce inanamadık; bir geminin batması için ancak bu kadar çaba harcanabilir! Gemi defalarca, “Beni bırakın, bittim” demiş ama ölüsünü bile yüzdürmeye çalışmışlar.

Bütün bunlardan acı olanı, onca haber dalga dalga yayılırken olayla ilgili derli toplu tek resmi açıklama yok. Sorumluluk üstlenen tek bir kurum yok.

Sanki geminin batacağı vardı, battı!

Belki de gemi batma suçu işledi!

Faciada yakınlarını kaybedenlere başsağlığı diliyoruz. Bir de “kayıp” olanlar var! Onların da bir an önce bulunmasını diliyoruz. Böylesi göz göre göre gelen bir faciadan sonra gerçekleri konuşmak genellikle zordur. “Önce acımızı yaşayalım, nedenlerine sonra bakarız” denir. İşte bu nedenle de ders alınmaz.

Üç gündür pek çok denizciyle konuştuk. Kaptanlık yapanlar, Akdeniz’i,........

© Cumhuriyet