Neyi nasıl koruyacağımızı artık bilmiyoruz.

Kahramanmaraş saldırısı hepimizi şok etti. ABD’de gördüğümüz bu saldırıların Türkiye’de de başlaması devletin en acil önlemleri alması gerektiğini bize hatırlattı.

Canımız, gözbebeğimiz çocukları kaybettik.

Saldırının üzerine düşünürken aklıma yazar Ödön von Horváth’ın “Tanrısız Gençlik” kitabı geldi. Adına bakıp da dinci bir kitap sanmayın. Tam tersine, 1937’de kaleme alındığında, Almanya’da yükselen otoriterliği ve yozlaşan değerler içinde gençliğin nasıl yok olduğunu şiddete eğilimli, empati ve duygudan uzak bir hale geldiğini anlatıyor.

Horváth’ın romanında gençler, baskıcı toplumlarda empati yoksunu, otoriteye körü körüne bağlı ve şiddeti meşru görebilen bireyler olarak resmediliyor. Bu durum “tanrısızlık” kavramıyla açıklanır; burada kastedilen dinsizlikten ziyade ahlaki referansların, vicdani sınırların ve bireysel sorumluluk duygusunun aşınmasıdır.

Kahramanmaraş’taki saldırıyı da bu bağlamda düşündüğümüzde, mesele yalnızca bireysel bir sapma değil, daha geniş bir değer erozyonunun yansıması olarak okunabilir.

Çünkü bakıyorsunuz saldırılar art arda geliyor, Telegram gruplarında daha başka saldırıların olacağı iddia ediliyor.

Daha ilginci, şiddet eğilimi benzer düşüncedeki insanlar arasında normalleşmiş durumda. En tehlikelisi de bu zaten.

Yazar Horváth’ın dünyasında da gençler, giderek artan sertliği ve dışlayıcılığı sorgulamaz hale gelir. Bugün de toplumda sertleşen dilin, kutuplaşmanın ve ötekileştirmenin gençler üzerindeki........

© Cumhuriyet