Yıllardır gazetecilik yapıyorum.

Kendimi gazetecilik üstadı olarak görmüyorum. Emekçiyim. Ölene kadar da öyle kalacağım. Beni plazaların üst katlarında, sosyetenin içerisinde, ışıltılı salonlarda görmeyeceksiniz.

Benim gibiler için bu ülkeye, Cumhuriyete, Atatürk’e, devrimlerine, Anadolu’nun dağına taşına, akarsuyuna, ormanına, insanına hizmet etmekten başka bir amaç olamaz. Biz borcumuzu ödüyoruz.

Sabah akşam uğraşıyorum; sayfalarca rapora, iddianameye, tanıklığa, ifadeye, kafa göz patlatıyorum. Yetmiyor, kalkıp olay yerlerine gidiyorum. Videoya kaydedip her şeyi olduğu gibi aktarmaya, gerçeğe ayna tutmaya çalışıyorum.

Gazetecinin başka görevi nedir ki zaten? Yeri geldi Marmaris’in dağlarında yanan bir ağacı söndürmeye çalıştım, yeri geldi Antakya’da Maraş’ta enkaz kaldırmaya çalıştım.

Şu hayatta ailemden başka bir zenginliğim yok. Kızımı oğlumu okutacak kadar para kazanayım, onları kimseye muhtaç etmeyecek halde yaşatıp vatana millete fayda sağlayacak bir insan olarak yetiştireyim yeter.

Bu satırları adliyeden çıkarken yazmayı düşündüm. Bilmeyenler için anlatayım. Son bir aydır yaptığım haberlerden dolayı aldığım tehditlerin haddi hesabı yok. Maalesef mantığıyla vicdanıyla hareket etmeyen holiganların arasına düştüm.

Ne kadar kendimi anlatmaya........

© Cumhuriyet