23. Ankara Kitap Fuarı bir kez daha gösterdi ki fuarlar yalnızca kitapların sergilendiği yerler değildir. Oralarda bir ülkenin söze ne kadar alan açtığı, farklı düşünceye ne kadar tahammül edebildiği de ortaya çıkar.

Ankara Kitap Fuarı’nın kapısından içeri girince göz önce raflara değil, insanlara takılıyor. Resimli kitapların önünde duran çocuklara, yıllardır okuduğu yazarı görünce yüzü aydınlanan okurlara, ellerinde dosyalarla, notlarla, heyecanla salondan salona koşan gençlere… Çünkü böyle yerlerde insan yalnızca kitaplarla değil, memleketle de karşılaşıyor.

Dışarıdan bakınca kitap fuarı, kültür hayatının alışıldık buluşmalarından biri gibi görünüyor. Yayınevleri geliyor, yazarlar okurlarıyla buluşuyor, yeni çıkan kitaplar raflara diziliyor, söyleşiler yapılıyor. Ama işin aslı bundan daha büyük. Fuarın koridorlarında yalnızca okurlar dolaşmıyor; hafıza dolaşıyor, merak dolaşıyor, itiraz dolaşıyor, umut dolaşıyor. Bir toplumun düşünceyle kurduğu ilişki, bazen en açık biçimiyle tam da orada görünür oluyor.

Bu yüzden kitap fuarlarını yalnızca satış alanı gibi görmek mümkün değil. Elbette orada kitap alınır, satılır. Ama asıl dolaşıma giren şey kitaptan ibaret değildir. Bir roman insanın içini yoklar, bir şiir yıllardır dile gelmeyen bir yere dokunur, bir tanıklık........

© Cumhuriyet