Yıllar önce Baksı Müzesi için “Rüzgârın elleriyle yapılan müze” diye yazmıştım. Şimdi CerModern’de açılan “Ben Bu” sergisine bakarken, bu kez o rüzgârın dağlardan değil, insanın içinden estiğini düşündüm. Hüsamettin Koçan, Ankara’da yalnız yapıtlarını değil, içinden geçen uzun yolculuğu da izleyicinin önüne koyuyor.

Baksı üzerine yazarken, karşımdaki yapının yalnızca bir müze olmadığını hissetmiştim. Orada toprağın, belleğin, emeğin ve inadın birbirine karıştığı başka bir dünya vardı. Şimdi CerModern’deki “Ben Bu”ya bakarken, o eski duygunun Ankara’da başka bir biçimde karşıma çıktığını gördüm.

Çünkü “Ben Bu”, dışarıya söylenmiş bir söz değil; insanın kendi içine dönüp kendine sorduğu sert bir soru gibi duruyor. Hüsamettin Koçan burada yalnız yapıtlarını sergilemiyor; kendi varlığıyla, geçmişiyle ve iç sesiyle de yüz yüze........

© Cumhuriyet