“Na to kefali, na to marmaro”. Türkçesi: “İşte kafa, işte mermer!” Ses benzerliğinden ötürü Yunancadan Türkçeye “Nato mermer, nato kafa!” diye geçmiş. Değişime direnen, yenilikleri görmeyen, gelişime kapalı, laftan anlamayan, esneyemeyen, olanı biteni tam idrak edip de bugünkü atmosferi ve yarının ufkunu yakalayamayan, mermer gibi katı, sert tutumlu olanları anlatmak için kullanılan bir deyim. Yani ne taşa söz anlatabilirsin ne de taşlaşmış bir zihniyete!

 Deyiş antik... Ne var ki anlatmaya çalıştığı şey her zaman güncelliğini koruyor. Özellikle de gerçekten NATO söz konusu olunca...

1949’da kurulan, 1952’de dahil olduğumuz Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı yani kısa adıyla “NATO” halkın kıvrak zekâsında bu eski deyişle birleştirildi. NATO’ya girmemizle birlikte ülkenin en çok konuşulan konusu, radyolarda ve gazetelerde adı en sık geçen kuruluş oldu.

Soğuk Savaş’ın ortasında SSCB’ye karşı mermer gibi kaskatı duran NATO’yu benzer bir yaklaşımla sert ve ödünsüz bir biçimde savunanlar halkın gözündeki “mermer kafa” imajıyla kusursuz bir şekilde örtüştü.

Bugün farklı mı? Kolaylıkla bunun yanıtını verebiliriz: Hayır!

NATO’nun kuruluşunda misyonunu oluşturan üç temel eksen vardı: Sovyet yayılmacılığıyla, Avrupa’da dolaştığı söylenen komünizm hayaletiyle ve tehdidiyle başa çıkmak; ABD, Kanada, Birleşik Krallık ve Fransa’nın öncülüğünde Kuzey Atlantik bölgesinde güvenlik ve istikrarı korumak, “Birimiz hepimiz için!” mottosuyla üye ülkelerin egemenliği ve toprak bütünlüğüne yönelebilecek herhangi bir tehlikeyi ve somut bir saldırıyı kendine yapılmış sayıp harekete geçmek.

Bugün NATO’nun kuruluş ve gelişmesindeki bu motivasyonlar geçerliliğini koruyor mu?

Bir... SSCB diye bir devlet yok. Avrupa’da dolaşan bir komünizm hayaleti de... Putin Ukrayna’ya saldırmasa aslında II. Dünya Savaşı’ndan beri Avrupalı üye devletlere açılan bir savaş ya da en hafifinden ağırına, fiili bir saldırı dahi yok!

ABD ve İngiltere başta olmak üzere yalnızca kendi hegemonyalarını,........

© Cumhuriyet