Venezüella haberleri üzerimize yağıyor; dünya gündemini unutulmaz bir şekilde değiştiren günler yaşıyoruz.

Öncelikle kimse “Maduro küstah bir diktatördü, hak etti” demesin! Ben Venezüella’da yaşasam, tabii ki oy da destek de vermem. Ama hiçbir şey, ABD’nin bir ülke basıp devlet başkanını silahlı bir operasyonla kaçırabilmesini anlaşılabilir kılamaz. Ayrıca, ABD bir diktatörü ortadan kaldırıp yerine demokratik bir seçim sözü de vermiyor. (Bunu yapsa da mazur görülemezdi.) İlk dakikada öğreniyoruz ki konumuz, önce petrol! Bunun diplomatik karşılığı, başka bir ulusun zenginliklerini çalmak!

Maduro, kendi yönetiminde ve ordusunda hangi ihanetlere uğradı da bir kapıdan dalıp karı kocayı rahatlıkta ele geçirdiler? Sonuçta Venezüella cephesinde de övünülecek bir durum yok.

Sözde demokrasi sever kitleler, Caracas sokaklarında darbeyi alkışlayıp Amerikan bayrakları sallıyorlardı! Maalesef tuzağa düşen bir güruhtu onlar! Ancak durumun gerçek yüzü ortaya çıkıp konunun “ayı ile yatağa girmek” olduğu anlaşıldıkça, kalplerini bir pişmanlık doldurmaya başlayacak. Bu, aynı zamanda emperyalizme esir düşmenin farkına varamayan, politik bilinci gelişememiş bir toplumun teslim bayrağı çekmesidir. Mesela böyle bir tavrı Türk halkı hiçbir zaman göstermez! TSK ve Türk halkı, hiçbir işgalci kuvvetin ülkeye girmesine olanak vermez. Türkiye’de siyasi bilinç, her şeye rağmen, çok daha oturmuştur.

Maduro, resmen derdest edilmiş, aşağılanmış, elleri bağlı, terlikli, başına ayı kulaklığı olan bir kep geçirilmiş halde, sanki bir av gibi New York’ta oradan oraya sürükleniyordu. Amerika’da belki Cumhuriyetçiler, bu güç oylarını artırmayı umuyorlar ama........

© Cumhuriyet