İyi akşamlar sayın ve sevgili öğretmenim,

Anımsarsanız, uzunca bir süre önce yazışmıştık.

Bugünkü Cumhuriyet’te (4 Eylül 2026 Cuma) “Okuma Kültürü” başlıklı yazınızı okuyunca bende uyanan çağrışımlar eşliğinde size yeniden yazma gereksinimi duydum.

Her yazınızdan ayrı bir bilgi ve haz aldığımı söylememe gerek var mı bilemem! Ancak bugünkünün bende uyandırdığı çağrışımı aktarmama izin verin lütfen.

Sizin benden çok daha önce tanıdığınız ve köklü bir dostluğunuz olduğunu bildiğim Zafer Gençaydın’ı anımsadım birdenbire. Onunla hem panellerde hem de Ankara içi ve dışı birçok etkinlikte birlikte olmak benim için ayrı bir övünç kaynağı olmuştur. Hastalığının ilerlediği dönemde bir gece telefonla aradı. Bir saati aşkın sürede okuma, kültür ve sanat sorunları üzerine konuştuk. (Çoğunlukla o anlattı.) Bu olaydan bir hafta sonra bu kez de ben onu aradım. Yine yaklaşık gecenin aynı saatleriydi ve yine epeyce uzun bir süre başlıca konumuz olan kitaplar, kültür ve toplumsal yapımız üzerine konuştuk. Bir ara söz Prof. Dr. Ömer Lütfü Barkan’dan açıldı. Onun (galiba) 1942 yılında yayımlanmış ilginç bir........

© Cumhuriyet