Uzunca süren yaz tatilimde, güzel davranışlarla karşılaştım. Belleğim unutulmaz sözlerle doldu. “Bir âlem şu yerlerin üstü!” sözünü söyleyen ozanı anımsayamazsam da Behçet Necatigil’in “Kır Şarkısı” başlıklı şiiri, yeşil yapraklar gibi yayıldı:

Tam otların sarardığı zamanlar,

Yere yüzükoyun uzanıyorum.

Toprakta bir telâş, bir telâş!

Karıncalar ötedenberi dostum.

Ellerime hanımböcekleri konuyor,

Uç böcek, uç böcek diyorum,

Hangi söz, doğa anlatılarıyla böylesine eşleşebilir? Güzelliğin anlamını ancak güzellikten anlayan biliyor. Eğitimin toplum üzerindeki etkisini de o erdeme erenler biliyor. Atatürk o bilgiyle toplumuna laik, özgür, çağdaş, bilimi, sanatı yaratıcı temel sayan bir ülke armağan etmiştir:

“Az zamanda çok büyük işler yapan ulusumuzun, ulusal kültürümüzü çağdaş uygarlık düzeyinin üstüne çıkarması, hayal değil, hedef sayılmalıdır. Fakat yaptıklarımızı asla yeterli göremeyiz. Çünkü daha çok ve daha büyük işler yapmak zorunda ve kararındayız. Yurdumuzu en bayındır ve en uygar ülkelerin düzeyine........

© Cumhuriyet