Bir ülkenin kültürel yönden gelişiminin kaynağı eğitimdir. Atatürk de bir ülkenin çağdaşlaşmasını kültüre bağlar. Askerliğinden cumhurbaşkanlığına değin, okullarda öğrencilerle yüz yüze geldiğinde onların eğitim düzeyini anlamaya çalışmıştır. Bu yönüyle Atatürk, en başta her düzeydeki kişileri iyi eğiten bir öğretmen anlayışındadır.

Son yıllarda, toplumu eğitim yönünden eğitimi geliştirmesi gereken yetkililer, eğitimi geliştireceğine körleştirmiştir. O nedenle toplum, Aydınlanma konusunda bocalayıp duyuyor.

Neredeyse dördüncü haftasını doldura “mutlak butlan”cılar, eğitim çalışmalarını gittikçe daha fazla sekteye uğratıyor. Bu bağlamda özellikle ülkenin eğitim düzeyini yükseltmesi gereken kişilerin, gençleri ne duruma düşürdüğünü görüyoruz. Oysa onlar Atatürk döneminde olduğu gibi etkin, yaratıcı kuşaklara eğitim yollarını kapatıyor.

Ülkede yaşanan olaylara giderek bir yenisi ekleniyor. Onun etkisiyle eğitim bir yana, emeğiyle yaşamını sürdürenler bile kuru ekmeğe muhtaç kılınıyor. Böylece eğitimden yoksun ailelerde büyüklerin küçüklerinin, anaların........

© Cumhuriyet