Η 2α Απριλίου, όπως και ολόκληρος ο μήνας Απρίλιος, αφιερώνονται παγκοσμίως σε δράσεις για τον αυτισμό. Δεν είναι απλώς αφορμή για ενημέρωση ή μηνύματα αποδοχής. Είναι υπενθύμιση. Ακούμε στ’ αλήθεια τις ανάγκες των αυτιστικών ανθρώπων και των οικογενειών τους ή απλώς μιλάμε για εκείνους;

«Αυτισμός στο μεσαίο φάσμα»: Πώς 4 λέξεις άλλαξαν τη ζωή μίας οικογένειας

Ως εργαζόμενη μητέρα τριών παιδιών, ανάμεσά τους ενός αυτιστικού κοριτσιού χωρίς προφορικό και γραπτό λόγο, αναρωτιέμαι συχνά αν η ενσυναίσθηση που προβάλλεται στον δημόσιο λόγο εξαντλείται σε εύπεπτα σλόγκαν και στιγμιαία «προϊόντα ευαισθητοποίησης». Η απόσταση ανάμεσα στα λόγια περί συμπερίληψης και την καθημερινή πραγματικότητα των αυτιστικών συνανθρώπων μας παραμένει μεγάλη. 

Ο αυτισμός δεν είναι απλώς διάγνωση

Ο αυτισμός είναι πολυπαραγοντική νευροαναπτυξιακή αναπηρία και, ιατρικά, Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), η οποία δεν διαγιγνώσκεται προγεννητικά. Η διάγνωση προκύπτει από την παρατήρηση της συμπεριφοράς από ειδικούς, με τη χρήση τυποποιημένων διαγνωστικών εργαλείων. Το φάσμα ταξινομείται διεθνώς σε επίπεδα υποστήριξης (1–3), σε συνάρτηση με την ανεξαρτησία και αυτονομία του κάθε ανθρώπου.

Η προσωπική επαφή και εμπειρία λειτουργεί ως καταλύτης κατανόησης, καθώς κάθε αυτιστικό άτομο είναι σαν το δαχτυλικό αποτύπωμα, μια μοναδική ψηφίδα με ξεχωριστές δυνατότητες, προκλήσεις και τρόπους έκφρασης. Ο κοινός παρανομαστής είναι ότι εμποδίζεται καθημερινά —όπως όλοι οι άνθρωποι με αναπηρίες και διαφορετικότητες— από θεσμικούς, φυσικούς και κοινωνικούς φραγμούς, καθώς καλείται να ζήσει σε έναν κόσμο που δεν έχει σχεδιαστεί εξαρχής συμπεριληπτικά.

Πέρα από σύμβολα και hashtags

Η κατανόηση και η υποστήριξη της αυτιστικής κοινότητας δεν εξαντλείται στις μπλε φωταγωγήσεις, τα hashtags και τα happenings. Ο........

© Cretalive