Η κουλτούρα των live και το παράδειγμα της Ρένας Μόρφη |
Η τέχνη και οι εκφάνσεις της είναι ένας μηχανισμός ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο. Είναι επικοινωνία, ψυχική ανάταση, χαλάρωση, πάθος, έκφραση. Όσοι αγαπούν τη μουσική συμφωνούν ότι μία από τις κορυφαίες στιγμές απόλαυσης είναι οι συναυλίες. Τα lives των αγαπημένων καλλιτεχνών αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία θέασης και ακρόασης, σε ένα περιβάλλον μέθεξης και συνύπαρξης με κόσμο άγνωστο, που συνωθείται μπροστά από ένα stage με ένα κοινό σκοπό. Αυτά όλα, κατά κανόνα, εκτός κι αν είσαι μέλος ενός οργανωμένου καλλιτεχνικού fan club οπότε οι διπλανοί σου είναι και φίλοι σου και το όλο σκηνικό συνοψίζεται στη φράση "i'm with the band"... Σ' αυτή την περίπτωση μιλάμε, πια, για κάτι εντελώς διαφορετικό που έχει κι αυτό τη δική του ιδιαίτερη "μαγεία" αλλά δεν είναι του παρόντος.
Η αφορμή για όλα τούτα, λοιπόν, υπήρξε η πρόσφατη ζωντανή εμφάνιση της Ρένας Μόρφη στο Ηράκλειο με αφορμή την έναρξη του φεστιβάλ “Τέχνη καθ΄οδόν” μια διοργάνωση που το Μεγάλο Κάστρο έχει αγαπήσει. Εξάλλου, οι ανοιχτές συναυλίες ταιριάζουν πάρα πολύ στη φιλοσοφία του συγκεκριμένου φεστιβάλ.
Η Μόρφη υπηρετεί ένα ιδιαίτερο προσωπικό στιλ και μάλιστα με επιτυχία. Δεν μπορείς να την κατατάξεις σε κάποιο συγκεκριμένο είδος (στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται κιόλας), μπορείς όμως να αντιληφθείς την ατμόσφαιρα που δημιουργεί και οπωσδήποτε να παραδεχθείς ότι τα lives της έχουν προσωπική σφραγίδα και ταυτότητα.
Εκείνο το βράδυ της Δευτέρας 15/6/2026 στην Πλατεία Ελευθερίας είχε συγκεντρωθεί ένα ετερόκλητο κοινό. Κάποιοι είχαν κατέβει κέντρο επί τούτου. Κάποιοι άλλοι ήταν περαστικοί και έμειναν και άλλοι κοντοστάθηκαν από περιέργεια. Η Ρένα Μόρφη τους κέρδισε όλους με μια πολύ χαρακτηριστική αμεσότητα, και μια περφόρμανς που “εκτόξευε” από τη σκηνή κύματα οικειότητας. Η ίδια, μάλιστα, σχολίαζε........