We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Δεν τρώει το σκασμένο;

4 0 0
23.08.2019


της Μαρίας Λιονάκη


Σε εικονογράφηση παιδικών βιβλίων, παλιών αναγνωστικών, σε αναμνήσεις παιδικές από το βιβλίο της ζωής, σε παραστάσεις λαϊκής τέχνης και αντίληψης, η γιαγιά, πρόσωπο σοφό, ήρεμο και γλυκό, καρτερικό, με φωτοστέφανο τα λευκά της μαλλιά και πρόσωπο αυλακωμένο από δρόμους χρόνων, βάσανα μιας πολυτάραχης, δύσκολης, μα κι όμορφης ζωής, εικονίζεται με απλό ρούχο, ευρύχωρο, ζεστό, να πλέκει, σκεπασμένη με καρό κουβερτούλα, δίπλα στη φωτιά που σιγοκαίει και να διηγείται παραμύθια. Με θεριά, δράκους, μητριές, μα και βασιλόπουλα, πρίγκιπες, άμαξες και χρυσά γοβάκια. Μια φορά κι έναν καιρό… Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Στα εγγόνια της που κρέμονται απ’ τα χείλη της, που λαχταρούν δυο λέξεις, απόσταγμα ζωής και δυο κάστανα ψημένα, δοσμένα με αγάπη απ’ τα ρυτιδιασμένα χέρια. Που ξέρουν μόνο να προσφέρουν. Ενώ έξω ο βοριάς σφυρίζει δαιμονισμένα και τα ζωάκια που αναριγούν παγωμένα ψάχνουν τη δική τους γιαγιά, στην αγκαλιά της να κουρνιάσουν. Να τους πει στη δική τους γλώσσα παραμύθια.

Έτσι εικονίζεται στο διάβα του χρόνου, στην παράδοση και στον πολιτισμό η γιαγιά. Που στην πραγματικότητα της εποχής μας, της πατρίδας μας, της ελληνικής οικογένειας, με τη χειραφέτηση των γυναικών και την κρίση, τις εργασιακές απαιτήσεις, τις πολλές ώρες δουλειάς, εξαντλητικής και χαμηλόμισθης, τις αδυναμίες ανταπόκρισης παιδικών σταθμών, κρατικών μηχανισμών καλείται να παίξει ένα ρόλο αναβαθμισμένο, πολυσήμαντο,........

© Cretalive