We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Καλοκαίρι σε γραμμή πλεύσης

4 0 0
05.07.2019

της Μαρίας Λιονάκη

«Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά Και πλάι απ' το νερό που στάζει συλλαβίζοντας Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο! (…)

Ω σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!» Οδυσσέας Ελύτης

Καλοκαίρι σε γραμμή πλεύσης. Που γεννήθηκε, δηλώθηκε στο ληξιαρχείο, όπου να ‘ναι θα σαραντίσει, μα κανείς δεν του έδωσε σημασία. Κανένας δεν έδωσε μπαξίσι στη μαία, κανένας δεν το νταντεύει, δεν το κανακίζει, δεν του νανουρίζει τις νύχτες. Τις φεγγαρόλουστες, με το ασημί νιογέννητο φως. Με το φεγγάρι καρφίτσα στο πέτο του ουρανού. Συλλαβή στο νανούρισμά του. Κλαίει, ξανακλαίει το άμοιρο, κουνά και ματακουνά τα αλαβάστρινα χεράκια, τα αγαλματένια ποδαράκια, σουφρώνει τη μυτίτσα, τρεμοπαίζει τα χειλάκια-φυλλαράκια , να βυζάξει λίγη αγάπη, στοργή λαχταρά, στην ανατολή της ζωής του. Μα οικείοι, συγγενείς και φίλοι, ανοίκειοι αποδεικνύονται. Περί άλλα τυρβάζουν. Άλλα με πάθος κουβεντιάζουν. Τη γλώσσα της Βαβέλ, την πολιτική. Κι είναι το παράπονο του θάλασσα μαβιά χειμωνιάτικης μέρας. Κι είναι το παράπονο του νύχτα. Κι άγριο........

© Cretalive