Άρθρο του Γιώργου Α. Ζερβάκη *

Από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία πριν από τρία χρόνια, το Κρεμλίνο παρουσιάζει μια κλιμακούμενη επιθετικότητα που ξεφεύγει από τα στρατιωτικά μέτωπα, φθάνοντας στο σημείο οι απειλές του να στοχεύουν τις γειτονικές χώρες της Βαλτικής, χώρες της Κεντρικής-Ανατολικής Ευρώπης, μέσα από υβριδικά σενάρια και παραβιάσεις εναερίου χώρου. Είναι τέτοια η επιθετικότητα του ρωσικού αναθεωρητικού καθεστώτος, που ενώ είναι εκείνο επιτιθέμενο, παρουσιάζει ότι δέχεται την επίθεση από την Βορειοατλαντική Συμμαχία. Ενώ είναι η Ρωσία που εδώ και μια 10ετία σχεδόν καθορίζεται από επιθετικές κινήσεις. Και αυτές τις πραγματοποιεί με τρόπο απροκάλυπτο, όπως έχει αποδείξει με τις επιθέσεις που έχουν εκδηλωθεί με drone κατά της Πολωνικής Δημοκρατίας, τις παραβιάσεις στην Εσθονία.

Αυτό που κάνει το ρωσικό καθεστώς, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το ότι θέτει σε μια διαρκή δοκιμασία τις ευρωατλαντικές δομές άμυνας, την ίδια στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που στήριξαν μεταπολεμικά τα δημοκρατικά ευρωπαϊκά κράτη με την δημιουργία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, με την στάθμευση αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, σήμερα βρίσκονται σε μια κρίση αξιόπιστης παρουσίας εντός του ΝΑΤΟ. 

Απέναντι στην επιθετική ρητορική και τακτική του Κρεμλίνου, την ώρα που συμβαίνουν πολλά συμβάντα όπως αυτά της Πολωνίας, το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να υπολείπεται........

© Cretalive