Bodrum’da dün etkili olan hava koşulları, aslında yeni bir durumu ortaya çıkarmadı; uzun zamandır bilinen bir gerçeği bir kez daha tüm çıplaklığıyla bir kez daha gözümüzün içine soktu. Doğa, kendisine rağmen yapılanı kabul etmiyor.

Kumbahçe ve Paşatarlası sahillerinde bir süre önce başlatılan, kamyonlarla kum dökülerek “plaj yaratma” çalışmaları ilk dalgada çöktü. Fotoğraflar ortada… Dökülen kumun büyük bölümü denizin içine geri taşındı. Ama mesele sadece kum değil…  Senaryo tanıdık… İş makineleri geliyor… Sahil düzeltiliyor… Kamyonlar kum boşaltıyor… Kısa süreli bir “plaj görüntüsü” veriliyor… Peki sonra? İlk rüzgârda… İlk dalgada… İlk sert havada… Hepsi başladığı yere, yani denize geri dönüyor. Çünkü o kum, o sahile ait değil. Çünkü bu müdahale, doğanın hesabına uymuyor.

Deniz Aldığını Geri Verdi

Doğa bu kez sadece kumu almakla kalmadı… Kendisine ait olmayan ne varsa kıyıya geri bıraktı. Taşları… Atıkları… Yabancı ne varsa… Adeta bir iade yaptı. Yani mesaj çok net: “Bana ait olmayanı tutmam.”

Kıyılar yaşayan sistemlerdir. Dalganın yönü, akıntının gücü, zeminin yapısı… Bunların hepsi bir dengedir. Siz bu dengeyi yok sayarsanız, doğa önce sessiz kalır… Sonra müdahale eder… Ve en sonunda geri alır. Kumbahçe’de de, Paşatarlası’nda da olan budur. Ortada olağanüstü bir durum yok. Ne dalga sürpriz… Ne rüzgâr beklenmedik… Sorun açık: Doğayı hesaba katmadan yapılan işler. Eğer döktüğünüz kum bir günde yok oluyorsa, burada sorgulanması gereken doğa değil, yapılan tercihtir.

Kazanan Deniz, Kaybeden Bodrum

Deniz kazandı. Her zamanki gibi. Ama kaybeden? Kamu kaynakları, Harcanan emek ve Bodrum’un kıyı dengesi. Doğayla İnatlaşılmaz. Bu fotoğraflar birer belge… Hem de inkâr edilemez bir belge… Doğa bir kez daha doğallığını gösterdi. Kumu aldı… Denize atılanları iade etti… Siz kamyonlarla kum dökersiniz, Deniz gelir, tek dalgada geri alır. Ve geriye şu cümle kalır: “Doğaya rağmen değil, doğayla birlikte düşünmeliydik.”

© Bodrum Gündem