Bodrum… Bodrum…
Son günlerde eski Bodrum fotoğrafları yapay zekâ destekli renkli, sesli bir şekilde sosyal medyada yer bulmaya başladı. İlk gördüğümde heyecanlanmadım desem yalan olur. Çocukluğumdaki insanları, anılarımdaki yerleri hareketli bir şekilde görmekten çok etkilenmiştim. Taaki Cahit Kayra’nın “Bodrum üzerine çeşitlemeler” kitabının ilk basımını Bitez Sahaf’ta görünceye kadar. Bodrum’un tek sahafı olan BİTEZ SAHAF’ın maalesef kapanacak olduğunu duyunca çok üzüldüm. Bodrum ile ilgili elindeki tüm kitapları derleyerek oluşturduğu kitaplığa bir alıcı beklediğini duyunca hemen görmek istedim. Kitapların çoğu bende olduğu için alamazdım. (zaten bütçemde yetmezdi.) Ama Bodrum Belediyesi Kültür Müdürlüğü’nde olması gerektiğini düşündüğüm için hemen müdürlük ile iletişime geçtim. Belediyemiz bünyesine yakışacağını söyleyerek sahip çıkmalarını önerdim. Belediyemizin ekonomik sıkıntı içinde olduğunu biliyordum. Ancak istenir ve öncelik tanınırsa bir çaresinin bulunabileceğini de biliyorum. Neyse bekleyip sonucu göreceğiz.
CAHİT KAYRA’nın bende olmayan Bodrum’da yaşarken yarım asır önce yazdığı ilk baskı olan sayfaları sararmış kitabını okumaya başlayınca zihnimdeki anılar, (yapay zekanın yarattığı sosyal medyada dolaşanlar değil), gözlerimin önünde bir bir canlanmaya başladı. Cahit Bey, eski genel müdürlük ve siyasetteki aspirinsiz yapamadığı, gelen bakanlar, giden bakanlar, meclisler, komisyonlar, sigara dumanlarıyla dolu odalar, politikacılar, yasalar, tasarılarla dolu günlerin ardından… Yazıları gençlere, henüz durulmamış insanlara bıraktıktan sonra geldiği Bodrumdaki yaşamı ve duygularını anlatıyor kitapta. Ben de o yıllarda henüz 20’li yaşlarımda, Bodrum ve memleket sevdalısı üniversiteli bir gencim.
Cahit Hoca yarım asır önce sorgulamış kitabında, bugün hala benim sorguladıklarımı. Diyor ki “ne adamlar yetişmiş burada. Bazıları buradan, bazıları adalardan. Eskilerden bir iç işleri........
