Neriman Köksal‘ın hasta yatağındaki son arzusu platonik olarak âşık olduğu İzzet Günay‘ı görmekti Yeşilçam’ın ünlü oyuncularından Neriman Köksal’ın yönetmen Nevzat Pesen ile yaşadığı aşk ve Feridun Kete ile yaptığı evlilik dışında bilinmeyen aşk hikâyeleri de vardı.

Bu bir Afet-i Devran Neriman ile

İzzet Günay “gerçek” filmidir…

Ilık bir Ekim sabahı…

Surp Agop Hastanesi’nin dâhiliye koğuşundaki

Çarşafları solmuş ranzada yorgun bir kadın yatıyor…

Ve onun ellerini tutan başka bir kadın…

Bir şeyler söylemeye çalışıyor yorgun kadın…

Sesi zor çıkıyor…

Kelimeleri kesik kesik…

Şu cümleler düşüyor kurumuş dudaklarından:

“Onu bana getir… Son defa göreyim…”

Yorgun kadın, bir zamanların Afet-i Devran Neriman‘ı…

Sizlerin bildiği adıyla; Neriman Köksal…

Türk sinemasının yarı “vamp” yarı “abla” karakteri…

Son anlarını yaşayan bu muhteşem kadının ellerini tutan ve onu teselli etmeye çalışan diğer kadın ise, “sinemanın en güzel abilerinden” Sadri Alışık’ın büyük aşkı, eşi Çolpan İlhan…

“Tamam, getireceğim onu sana. Sen şimdi dinlen, yorma kendini…” diyor Çolpan Hanım, Neriman’a…

Kalkıyor yanından…

Gözlerinden yaşlar süzülüyor…

Hızlı adımlarla hastanenin girişindeki telefon kulübesine gidiyor…

Bir numara çeviriyor…

“Merhaba Ediz… Ben Çolpan, Neriman’ın yanındayım.

Durumu hiç iyi değil.

Son bir isteği var…”

Telefonun ucundaki kişi,

Sinemanın başka bir güzel........

© Bodrum Gündem