We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Tek versiyon

2 0 0
24.02.2021

Westworld dizisinde Arnold, Dolorese “İki versiyonunun olduğunu hayal et. Biri bunları hisseden ve sorgulayan, diğeri ise güvenli yaşayan. Bunlardan hangisi olurdun?" diye sorar. Dolores’in cevabı ise şu şekildedir: “Benim iki versiyonum yok. Sadece bir var ve sanırım kim olduğumu keşfettiğimde özgür olacağım”

Kendi benliğini arayış yolculuğu içinde olan Bronnie Ware isimli Avustralyalı bir kadın, ölüm döşeğindeki kişilerin paylaştıkları pişmanlıklarını “Ölmeden Önce En Çok Pişman Olduğumuz 5 Şey” isimli kitabında yazar. Kitabın bu denli ilginç ve çarpıcı yanı ölmek üzere olan bu insanların son derece net bir bakış açısına sahip olmaları Özellikle ortak pişmanlıkların en üst sırasında

“Keşke başkalarının benden beklediği hayatı değil, kendime uygun bir hayat yaşama cesaretine sahip olsaydım” yer alır. Diğer dördü ise şu şekilde sıralanır:

“Keşke bu kadar çok çalışmasaydım” Yazara göre "Bu pişmanlık, son günlerine tanıklık ettiğim her erkek hastadan geldi. Çocuklarının gençliğini ve partnerlerinin arkadaşlığını özlediler. Kadınlar da bu pişmanlıktan söz ettiler ama özellikle erkekler hayatlarının bu kadar büyük bir çoğunluğunu bir iş uğruna adeta koşu bandında geçirdikleri için çok pişmanlardı.”

“Keşke duygularımı ifade etme cesaretine sahip olsaydım.” Bronnie Ware’in bu konudaki yorumu ise şu şekilde “Pek çok insan, başkalarıyla iyi geçinebilmek için duygularını bastırdı. Sonuç olarak, vasat bir varoluşa razı oldular ve asla gerçekten olabilecekleri kişi olamadılar. Bunun sonucunda taşıdıkları acı ve kızgınlıkla ilgili birçok hastalık geliştirdi.”

“Keşke arkadaşlarımla iletişim halinde olsaydım.” Yazar: Çoğu zaman, eski arkadaşlarının tüm faydalarını ölüm haftalarına kadar tam olarak anlayamazlardı. Birçoğu, kendi hayatlarına o kadar kapılmıştı ki, yıllar geçtikçe arkadaşlıkların kaybolmasına izin verdiler. Arkadaşlıklara hak ettikleri zamanı ve çabayı vermemekten doğan çok derin pişmanlıklar vardı. Herkes ölürken arkadaşlarını özlüyor.” diyor

“Keşke daha mutlu olsaydım.” Yazara göre “Bu şaşırtıcı derecede yaygın bir pişmanlıktı. Pek çoğu mutluluğun bir seçim olduğunu sonuna kadar anlamadı. Eski kalıplara ve alışkanlıklara takılıp kalmışlardı. Değişim korkusu, onları başkalarına ve kendilerine memnuniyet mesajı verirken kendi derinliklerinde, düzgün bir şekilde gülmeyi ve hayatlarında tekrar aptallık edebilmeyi özlemelerine sebep oldu.”

Ware’e göre en yaygın pişmanlık “İnsanlar hayatlarının neredeyse bittiğini anladıklarında ve geriye dönüp baktıklarında, kaç rüyanın yerine getirilmediğini görürler. Çoğu insan hayallerinin yarısını bile onurlandırmamıştı ve bunun da yaptıkları ya da yapmadıkları seçimlerden kaynaklandığını bilerek ölmek zorunda kaldılar. Sağlık, artık sahip olamayana........

© BloombergHT


Get it on Google Play