Bugün 21 Mayıs. İsmail Arı tam 60 gündür tutuklu. İsmail'i son olarak 12 Mayıs günü Sincan Cezaevi'nde açık görüş sırasında gördüm. Sevgili eşi Dila, dostu-abisi Deniz Bulunmaz, Nurcan Gökdemir ve ben İsmail'le yaklaşık 40 dakika sohbet ettik.

Sabahın ilk ışıklarıyla başlayan görüş günü trafiği yaklaşık 15'te bitti ve bu uzun süre içinde görüşme sadece 40 dakika ile sınırlı kaldı. Mesajlarından, yazılarından da anladığınız üzere İsmail iyi. Biraz cezaevi, biraz haber, biraz da mahkeme dosyasını konuşabildik. Hal hatır faslı çok hızlı geçti. Sanırım İsmail de biz de cezaevi meselesini çok kabullenemedik. O yokmuş gibi davrandık. Uzun süre sonra görüşmüş gibi habere ve memleket sorunlarına odaklandık.

NİYE DIŞARIDAYIZ?

Eşler, çocuklar, anneler, babalar, arkadaşlar... 100'e yakın ziyaretçi, 30 civarında tutuklu ile 200 metrekare civarında bir odada uğultular içinde hasret gidermeye çalıştı.

Sonra bir ses, “Görüş bitti, önce kadınlar çıksın” dedi. Kadın ziyaretçiler geldiğimiz kapıdan çıktılar. Tutuklular ve erkek ziyaretçiler kaldı. Aynı anda hem mahkûmların hem ziyaretçilerin odaya girdiği kapı kapandı. Sonra aynı gardiyandan bir ses daha geldi. Ziyaretçiler ve mahpuslar ayrılıp herkes kendi kapısının önüne ilerledi.

Önce İsmail'lerin kapısı açıldı. Giderken el salladı, vedalaştık. Sonra bizim kapımız da açıldı. İsmail'in kapısı yaklaşık iki aydır kaldığı koğuşuna, bizim kapımız ise Sincan Cezaevi'nin........

© Birgün