Anti-emperyalizm, tarihsel olarak solun ya da aydın çevrelerinin tartışma gündeminde yer tutan bir mesele olarak algılansa da bugün emperyalizmin şiddetinin artmasıyla, sıradan insanların gündelik yaşamını derinden etkileyen somut bir çatışmaya dönüşmesiyle birlikte anti emperyalist mücadele de toplumun geniş kesimlerine yayılıyor. Trump yönetiminin pervasız ticaret savaşları, Orta Doğu’ya yönelik saldırıları, Latin Amerika’da açık müdahaleleri ve Küresel Güney’in boyunduruğa çekilmeye çalışıldığı ekonomik yaptırım sarmalı, emperyalizmi milyonların doğrudan hissettiği maddi bir gerçekliğe dönüştürüyor. Bu dönüşüm, anti-emperyalist mücadelenin kitleselleşerek gündelik hayata indiği yeni bir tarihsel dönemin kapısını aralıyor.

Tam da mücadelenin toplumsallaştığı bu tarihsel eşikte, geçtiğimiz hafta Pakistan’ın Lahor kentinde düzenlenen 1. Uluslararası Anti-Emperyalist Konferans, bu yeni dönemin kodlarını çözmek üzere bir araya geldi. Konferans, her ne kadar aşina olduğumuz bir gerçeği bugünün yakıcı diliyle yeniden tercüme etse de emperyalizmin değişen işleyiş mekanizmalarını bir manifesto netliğinde ortaya koyması bakımından kritikti.

Dünyanın farklı yerlerinden Marksist iktisatçıları, siyaset bilimcileri ve halk hareketleri temsilcilerini buluşturan bu platform, sistemin işleyişinde köklü bir paradigma değişimi yaşandığından hareket ediyordu. Buna göre İkinci Dünya Savaşı sonrası kurulan uluslararası düzenin “uzlaşmacı” maskesi artık tamamen parçalandı. Onlarca yıl boyunca borçlandırma mekanizmaları, yapısal uyum politikaları ve eşitsiz mübadelenin sistemik şiddetiyle idame ettirilen........

© Birgün